<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
	<channel>
		<title>Page comments</title>
		<link>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/home/</link>
		<atom:link href="https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/home/" rel="self" type="application/rss+xml" />
		<description></description>

		
		<item>
			<title></title>
			<link>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_39140</link>
			<description>software edit video terbaik untuk menyulap beberapa video kamu menjadi satu video yang mengagumkan. Dilansir dari TechViral, langsung saja ini dia 10 aplikasi edit video terbaik untuk ..</description>
			<pubDate>Sun, 11 Feb 2018 16:26:13 +0100</pubDate>
			<dc:creator>video editor terbaik</dc:creator>
			<guid>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_39140</guid>
		</item>
		
		<item>
			<title></title>
			<link>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_29633</link>
			<description>Dit verhaal van Jeffrey klopt. Kinderen moeten het vooral leuk hebben van ouders. Vroege discipline is wel goed. Kinderen gaan er anders met de pet naar gooien en worden ongedisciplineerd. Dat is heel vervelend, ook voor de omgeving.  Als ik het over kon doen zou ik gaan voor vroege discipline (de touwtjes kunnen later dan altijd los maar dan hebben ze het wel geleerd). Wederzijds met de kont tegen de krib gaan nu heeft geen zin. Wat nog wel kan is meegeven dat je anderen NIET mag schaden en als iets een ander schaadt dan is het not done. Er is geen sprake van dat er moedwillig geschaad wordt, ohnee, maar er met de pet naar gooien, daar betrek je automatisch ook anderen in. Die veel meer energie in bepaalde dingen moeten steken. </description>
			<pubDate>Tue, 17 Dec 2013 13:47:21 +0100</pubDate>
			<dc:creator>mirjam</dc:creator>
			<guid>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_29633</guid>
		</item>
		
		<item>
			<title></title>
			<link>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_29265</link>
			
			<pubDate>Sat, 20 Aug 2011 01:44:04 +0200</pubDate>
			<dc:creator>Gippy Grewal</dc:creator>
			<guid>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_29265</guid>
		</item>
		
		<item>
			<title></title>
			<link>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_29193</link>
			<description>Ik begrijp deze column eigenlijk ook niet.
'Zoals de opvoeders zijn, zullen de kinderen worden.' En - 'de kinderen van vandaag, zijn de volwassenen van morgen'.
===============
'ABA' (ABA-Skinner)
http://www.youtube.com/watch?v=8jtgkqB3DIA
-versus-
'Een innerlijke belevingswereld'
?

Een sleutelbegrip dan volgens actuelere neurologische inzichten: spiegelneuronen!

Interactieneuronen?

http://www.kennislink.nl/publicaties/spiegelneuronen-socialer-dan-gedacht
===============
'Nee, kindje moet gewoon luisteren' (+-) - is geen reactie van een serieuze docent. Zeer kwalijk. 'De kinderen van vandaag, zijn de volwassenen van morgen.' Kinderen zijn dus volwassenen in de dop. En zo spreek je de ouders ook niet aan. Als ouder zou ik dan meteen zeggen: 'En wat heeft ú eigenlijk gedaan, om mijn kind bij de les te betrekken?!'

Als zo'n kind 'in de klas zit', is de docent de opvoeder, en zijn dat niet de ouders.</description>
			<pubDate>Wed, 22 Dec 2010 20:03:30 +0100</pubDate>
			<dc:creator>PV</dc:creator>
			<guid>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_29193</guid>
		</item>
		
		<item>
			<title></title>
			<link>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_29186</link>
			<description>Beste Jeffrey, ik ben een fan van je artikels op deze webpage en ook van je boeken. Op dit artikel wil ik graag reageren!
Het argument dat de school en de lessen er niet zijn om te spelen, maar wel bedoeld zijn om bepaalde vaardigheden te leren, zou opgaan als de kinderen ook zelf kunnen kiezen of ze wel naar deze lessen willen gaan. Anders wordt 'opvoeding' puur dwang. Een kind dat kan kiezen of het naar de les wilt of niet zou kunnen inzien dat het inderdaad niet echt wenselijk is te voetballen in de keuken, bij wijze van spreken! Maar een kind dat naar de les moet, ook als het wil voetballen (op het voetbalveld, welteverstaan!), zal enkel gefrustreerd worden en de sfeer bederven als het op dat moment liever wil spelen...
Bovendien leren kinderen in het klaslokaal helemaal geen sociale vaardigheden. Ze leren te doen wat een ander van hen vraagt (de leerkracht) en leren zich dus te conformeren (of af te zetten, inderdaad ). Bovendien is wiskunde (de lesinhoud) toch iets anders dan sociale conflicten oplossen door te leren luisteren naar elkaar en zich te uiten als er, bijvoorbeeld, binnen een klas gepest wordt. Dus ik zie niet echt het verband tussen iets opsteken, wat natuurlijk nuttig kan zijn, en echt leren om op een vrije en respectvolle manier met elkaar om te gaan...
Een school waar dit wél gebeurt - en waar de leerlingen ook best iets leren - is de Summerhillschool, in Engeland (www.summerhillschool.co.uk/). Kinderen die op deze plek naar school gaan worden niet verplicht om de lessen bij te wonen en dat wil zeggen dat ze ook de kans hebben om de hele dag te spelen, als ze dat willen. Dat betekent echter niet dat er geen regels zijn! Bovendien leren de kinderen hier wél vanaf jonge leeftijd sociale vaardigheden, namelijk door wat ze op de school zoal meemaken en in het bijzonder in de zg. meeting, waar niet alleen de regels bepaald worden op democratische wijze, maar waar ook de conflicten en issues tussen de kinderen onderling en tussen kinderen en de (volwassen) staf democratisch worden opgelost door te luisteren, te praten, te stemmen en actie te ondernemen.
Het is jammer dat opvoeden tegenwoordig vaak opgevat wordt als de kinderen maar laten doen. Het is ironisch dat dit waarschijnlijk mee is ingegeven door initiatieven als Summerhill, die onder de noemer 'anti-autoritaire opvoeding' in de jaren '60 en '70 populair zijn geworden. Want de kinderen maar laten klooien en klieren is Summerhill dus juist niet! Als ouders hun kinderen maar laten doen, dan gaan die natuurlijk over grenzen. En volwassenen vinden dan terecht dat hun kinderen lopen te storen en daarmee moeten ophouden. Maar net zo verkeerd als het is om kinderen toe te staan over jouw grenzen te gaan (als ouder, of opvoeder), net zo verkeerd is het ook om zelf over de grenzen van de kinderen te gaan door ze te dwingen zich te conformeren, wellicht met welmenende bedoelingen, maar vaak met een desastreus resultaat.
In Summerhill heb ik gezien dat kinderen niet per se alleen op jonge leeftijd extra ontvankelijk zijn voor nieuwe inhouden. Ik denk niet dat leeftijd een bepalende factor is voor iemands ontvankelijkheid. Wel het verlangen om iets te weten, te kunnen, te leren... Ik heb genoeg kinderen gezien die op latere leeftijd niets meer wilden leren omdat ze daartoe gedwongen werden op een leeftijd dat spelen misschien een betere optie zou zijn geweest (en een kwartiertje is dan echt te weinig, hoor - en ook gaat er niets boven een speeltijd die zo lang duurt als het kind zelf wilt!). Als kinderen niet meer willen leren dan ben je natuurlijk nog verder van huis. Veel kinderen schudden het schoolstof, nadat ze niet meer naar school moeten, - eindelijk! - van zich af en leren vanaf dan niets meer! Zou dat misschien de reden kunnen zijn waarom oudere mensen op een gegeven moment de indruk krijgen dat ze zijn vastgeroest?</description>
			<pubDate>Thu, 02 Dec 2010 11:02:47 +0100</pubDate>
			<dc:creator>Merijn Fagard</dc:creator>
			<guid>https://archief.wijnbergenwijnberg.nl/media/columns-en-archief/kindermishandeling/#PageComment_29186</guid>
		</item>
		

	</channel>
</rss>